Berliet VUDB

Wstęp

Berliet VUDB to francuski samochód pancerny, który zyskał popularność w okresie międzywojennym oraz podczas II wojny światowej. Opracowany przez firmę Berliet, pojazd ten miał za zadanie wspierać działania rozpoznawcze armii francuskiej oraz innych państw, które zdecydowały się na jego zakup. Jego konstrukcja i właściwości sprawiły, że był używany w różnych warunkach terenowych, a jego historia jest ciekawym przykładem rozwoju technologii wojskowej tamtych czasów.

Historia powstania Berliet VUDB

Samochód pancerny Berliet VUDB powstał na podstawie wcześniejszego modelu VUD, który był pojazdem eksperymentalnym. W 1929 roku wytwórnia Berliet rozpoczęła prace nad nowym pojazdem, który miał lepiej spełniać potrzeby armii. Po przeprowadzeniu licznych prób i testów, armia francuska zdecydowała się zamówić 50 egzemplarzy tego pojazdu. Główne zastosowanie przewidziano dla oddziałów kolonialnych, które miały działać w Afryce oraz na Bliskim Wschodzie.

Oprócz zamówienia francuskiego, również armia belgijska była zainteresowana tym pojazdem i nabyła 12 sztuk do użycia w swoich jednostkach żandarmerii wojskowej. Produkcja Berliet VUDB trwała od 1929 do 1933 roku, kiedy to wyprodukowano łącznie 62 sztuki tego pojazdu. Warto zauważyć, że pomimo upływu czasu, niektóre z tych pojazdów były nadal używane w czasie II wojny światowej.

Opis konstrukcji Berliet VUDB

Budowa Berliet VUDB charakteryzuje się tradycyjnym układem konstrukcyjnym z silnikiem umieszczonym z przodu pojazdu. Nadwozie wykonane jest z blach pancernych o grubości od 3 do 7 mm, które są nitowane. Blachy boczne zamontowane są pionowo, podczas gdy dach oraz przód i tył są ustawione pod niewielkim kątem. Takie rozwiązanie zapewniało odpowiednią ochronę załogi przed ogniem nieprzyjaciela.

Pod pancerną maską znajduje się silnik Berlieta o mocy 50 KM. Dostęp do silnika ułatwia system zawiasów na bocznych ścianach maski, co umożliwia szybką konserwację i naprawy. Konstrukcja pojazdu przewiduje także dwie składane osłony pancerne na górze przedziału bojowego, które były zwykle otwarte, ale mogły być zamykane w razie potrzeby.

Wnętrze pojazdu zaprojektowano z myślą o funkcjonalności i wygodzie załogi. Fotel dowódcy znajduje się po lewej stronie z przodu, natomiast fotel kierowcy po prawej stronie. Widoczność zapewniają okna obserwacyjne umieszczone w pochyłej płycie czołowej oraz na bokach i tyle pojazdu. Pojazd dysponuje dziewięcioma stanowiskami do umieszczenia karabinów maszynowych. Z przodu znajduje się jedno stanowisko, trzy po każdej stronie oraz dwa z tyłu, co pozwala na efektywne prowadzenie ognia zarówno z wnętrza, jak i podczas obserwacji terenu.

Techniczne aspekty Berliet VUDB

Pojazd został zaprojektowany z myślą o wszechstronności i mobilności w trudnych warunkach terenowych. Wyposażono go w napęd na wszystkie koła (4×4) oraz tylne koła skrętne, co znacząco poprawiało manewrowość. Niezależne zawieszenie na resorach piórowych oraz pneumatyczne opony firmy Veil-Picard umożliwiały komfortową jazdę nawet w wymagających warunkach.

W celu poprawy widoczności nocnej samochód pancerny został wyposażony w dwa reflektory umieszczone w pancernych obudowach. Istniała możliwość dodatkowego zamontowania trzeciego reflektora po prawej stronie komory silnika. Uzbrojenie pojazdu składało się z dwóch karabinów maszynowych FM 24/29 kal. 7,5 mm. Jeden z nich był zazwyczaj montowany w przednim stanowisku karabinu maszynowego, a drugi można było umieścić na innym stanowisku według potrzeb załogi.

Użycie Berliet VUDB w działaniach wojennych

Berliet VUDB był szeroko wykorzystywany przez armię francuską głównie w Afryce Północnej. Pojazdy te brały udział w walkach z plemionami berberyjskimi na terenie Algierii, gdzie ich mobilność i zdolności rozpoznawcze okazały się kluczowe dla sukcesu operacji wojskowych.

Pomimo że pod koniec 1939 roku uznano je za przestarzałe technologicznie, jeszcze przez pewien czas pozostały w służbie – do 1942 roku użytkowano 32 egzemplarze tego modelu. Z kolei 12 samochodów Berliet VUDB znajdujących się na wyposażeniu armii belgijskiej aktywnie uczestniczyło w działaniach bojowych podczas walk na terenie Belgii w maju 1940 roku.

Zakończenie

Berliet VUDB jest interesującym przykładem francuskiego podejścia do konstrukcji samochodów pancernych okresu międzywojennego i II wojny światowej. Jego solidna konstrukcja oraz wszechstronność umożliwiły mu działania w różnorodnych warunkach terenowych i konfliktowych. Choć został uznany za przestarzały względem nowych technologii wojskowych, jego historia pokazuje znaczenie innowacji w projektowaniu pojazdów militarnych oraz ich wpływ na przebieg działań wojennych tamtego okresu.

Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).