CSS Alabama

2026-01-06 Autor Wyłączono

Wstęp

CSS Alabama to jeden z najbardziej znanych i kontrowersyjnych okrętów wojennych okresu wojny secesyjnej w Stanach Zjednoczonych. Jako slup parowy Marynarki Wojennej Skonfederowanych Stanów Ameryki, odegrał kluczową rolę w działaniach rajderskich, które miały na celu osłabienie handlu morskiego Unii. Historia „Alabamy” to nie tylko opowieść o wojnie, ale także o strategiach, konfliktach międzynarodowych oraz wpływach, jakie miały miejsce w tamtym okresie. W artykule tym przyjrzymy się bliżej historii „Alabamy”, jej charakterystykom oraz wpływowi na przebieg wojny secesyjnej.

Historia CSS Alabama

Wojna secesyjna, która miała miejsce w latach 1861-1865, była czasem ogromnych napięć politycznych i społecznych w Stanach Zjednoczonych. Po wybuchu konfliktu, flota wojenna Północy zdobyła kontrolę nad większością amerykańskich portów oraz handlu morskiego. Aby odpowiedzieć na tę sytuację, Konfederacja postanowiła skierować swoje wysiłki na działania rajderskie, mające na celu atakowanie statków handlowych Unii.

W czerwcu 1861 roku, władze Konfederacji wysłały dwóch emisariuszy, Jamesa Bullocha i Jamesa Northa, do Wielkiej Brytanii, aby zorganizować zakupy okrętów wojennych. Mimo że Wielka Brytania ogłosiła neutralność, wspierała Konfederację poprzez możliwość zakupu statków. „Alabama” była jednym z pięciu statków zakupionych przez Bullocha. Budowa okrętu zakończyła się w 1862 roku w stoczni John Laird Sons and Company w Liverpoolu.

Operacje rajderskie

Po przyjęciu do służby 24 sierpnia 1862 roku, CSS Alabama pod dowództwem komandora Raphaela Semmesa rozpoczęła swoje operacje rajderskie. Już w październiku tego samego roku „Alabama” zanotowała swoje pierwsze sukcesy, zdobywając 20 statków Unii na Atlantyku. Okręt kontynuował swoje działania korsarskie na Morzu Karaibskim i południowym Atlantyku, a także Oceanie Indyjskim. Do końca roku udało mu się zatopić blisko 40 statków.

Jednym z kluczowych momentów działalności „Alabamy” było zatopienie kanonierki USS Hatteras 11 stycznia 1863 roku. Okręt Unii został zaskoczony przez „Alabamę”, która początkowo była mylona za brytyjski statek. Sukces ten umocnił pozycję „Alabamy” jako jednego z najskuteczniejszych rajderów konfederackich.

Bitwa z USS Kearsarge

Po dłuższym czasie działalności na morzach, CSS Alabama powróciła do Europy w 1864 roku celem przeprowadzenia remontu. Zawinięcie do Cherbourga we Francji stało się kluczowym momentem dla dalszego losu okrętu. Po odmowie dokowania przez Francuzów, Semmes postanowił stoczyć pojedynek z amerykańskim okrętem wojennym USS Kearsarge.

Bitwa miała miejsce 19 czerwca 1864 roku i zgromadziła wielu obserwatorów na brzegu francuskiego portu. Oba okręty były podobnej wielkości oraz uzbrojenia. Mimo to, szkolenie artylerzystów „Alabamy” okazało się słabsze niż u załogi „Kearsarge”. Walki trwały około godziny i zakończyły się zatopieniem „Alabamy”. Zginęło 19 marynarzy z jej załogi, a komandor Semmes oraz część załogi zostali uratowani przez angielski jacht.

Skutki działalności CSS Alabama

Działalność CSS Alabama miała poważne konsekwencje dla handlu morskiego Unii. W trakcie swojej służby udało jej się zatopić aż 66 statków o wartości około 6,5 miliona dolarów. Okręt przepłynął około 75 tysięcy mil morskich i stał się symbolem konfederackiej walki na morzu. Po wojnie rząd USA wystąpił wobec Wielkiej Brytanii z roszczeniami związanymi z działalnością konfederackich rajderów, co stało się znane jako roszczenia „Alabamy”. Te wydarzenia wpłynęły znacząco na relacje między USA a Wielką Brytanią.

Charakterystyka techniczna CSS Alabama

CSS Alabama był trzymasztowym barkiem o konstrukcji drewnianej z pomocniczym napędem śrubowym. Jego wyporność wynosiła 1050 ton, a długość wynosiła 67,1 metra przy szerokości wynoszącej 9,7 metra i zanurzeniu osiągającym 4,3 metra.

Okręt był wyposażony w maszyny parowe o mocy 300 KM i jedną śrubę napędową. Na powierzchni żeglugi potrafił osiągnąć prędkość do 10 węzłów pod żaglami oraz maksymalnie 13,5 węzłów przy użyciu napędu parowego i żagli. Uzbrojenie „Alabamy” składało się z sześciu dział gładkolufowych kalibru 170 mm (32 funty) oraz dodatkowych dwóch dział obrotowych: jednego gwintowanego 100-funtowego Blakely oraz jednego gładkolufowego kaliber 210 mm (68 funtów). Całkowita załoga liczyła około 120 marynarzy oraz 24 oficerów.

Zakończenie

CBS Alabama pozostaje jednym z najbardziej fascynujących okrętów wojennych w historii Stanów Zjednoczonych. Jego działalność podczas wojny secesyjnej nie tylko wpłynęła na handel morski Unii, ale również przyczyniła się do kształtowania międzynarodowej polityki tamtych czasów. Mimo że okręt został zatopiony w bitwie z USS Kearsarge, jego legenda trwa do dziś jako symbol odwagi i determinacji konfederackiej marynarki wojennej.

Wrak „Alabamy” został odnaleziony przez francuską marynarkę wojenn


Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).