Ernest Lawson

Wstęp

Ernest Lawson, urodzony 22 marca 1873 roku w Halifaksie w Kanadzie, jest jednym z najbardziej znaczących amerykańskich malarzy modernistycznych. Jego twórczość, która powstała na styku impresjonizmu i realizmu, odzwierciedla dynamiczne zmiany zachodzące w sztuce na początku XX wieku. Lawson był członkiem ugrupowania artystycznego known as The Eight oraz uczestniczył w wielu prestiżowych wystawach. Jego prace, często przedstawiające pejzaże miejskie, charakteryzują się unikalnym stylem i głębokim zrozumieniem amerykańskiego krajobrazu oraz urbanizacji. W artykule tym przyjrzymy się życiu i twórczości Lawsona, jego wpływowi na sztukę amerykańską oraz znaczeniu jego dzieł w kontekście ówczesnej kultury artystycznej.

Wczesne życie i edukacja

Ernest Lawson rozpoczął swoją artystyczną podróż w Kansas City, gdzie przeniósł się z rodziną w 1888 roku. Tam studiował sztukę w Kansas City Art Institute, co stanowiło fundament dla jego przyszłej kariery malarskiej. Wkrótce po przybyciu do Stanów Zjednoczonych, Lawson udał się do Meksyku z ojcem, gdzie równocześnie pracował jako rysownik w angielskiej firmie Pearson & Son. Oszczędzając pieniądze, Lawson planował dalszą edukację artystyczną zarówno w Stanach Zjednoczonych, jak i we Francji.

W 1890 roku Lawson osiedlił się w Nowym Jorku, gdzie podjął naukę w Art Students League pod okiem uznanych amerykańskich impresjonistów: Willarda Metcalfa, Johna Henry’ego Twachtmana oraz Juliana Aldena Weira. To właśnie u boku tych mistrzów Lawson rozwinął swoje umiejętności malarskie oraz zyskał szereg inspiracji do swojej twórczości.

Francuskie inspiracje i pierwsze wystawy

W 1893 roku Lawson wyjechał do Paryża, gdzie kontynuował naukę w Académie Julian. Tam miał okazję studiować pod okiem takich artystów jak Jean-Paul Laurens i Jean-Joseph Benjamin-Constant. Jednak Lawson szybko odrzucił formalne nauczanie na rzecz malowania w plenerze, co miało ogromny wpływ na jego rozwój artystyczny. Podczas pobytu we Francji poznał Alfreda Sisleya, francuskiego impresjonistę, który stał się dla niego źródłem inspiracji.

W 1894 roku Lawson debiutował na paryskim Salonie, gdzie zaprezentował swoje pierwsze publiczne wystawy. W tym samym roku William Merritt Chase określił go mianem „największego pejzażystę Ameryki”, co otworzyło przed nim nowe możliwości zawodowe i artystyczne. Powrót do Stanów Zjednoczonych w 1896 roku oznaczał dla Lawsona początek intensywnej kariery jako artysty.

Twórczość w Nowym Jorku

Po osiedleniu się na stałe w Nowym Jorku w 1898 roku, Lawson skupił się na tworzeniu dzieł przedstawiających amerykański krajobraz. W swoim nowojorskim atelier stworzył wiele znakomitych prac skupiających się na urbanizacji Manhattanu oraz widokach rzeki Hudson. Obrazy Lawsona wyróżniały się grubym impastem, silnym konturem oraz harmonijnymi kolorami, które oddawały atmosferę zmieniającego się środowiska miejskiego.

Jego prace często ukazywały półprzemysłowy krajobraz Nowego Jorku oraz zmieniające się pory dnia i roku. Używał poziomych pasów do przedstawienia ziemi, wody i nieba, podczas gdy pionowe kreski symbolizowały drzewa i trawy. Takie podejście do kompozycji sprawiało, że jego dzieła były nowoczesne jak na ówczesne czasy i doskonale oddawały ducha epoki.

Współpraca z innymi artystami

W 1904 roku Lawson zdobył srebrny medal na międzynarodowej wystawie St. Louis Universal Exposition. To wydarzenie przyczyniło się do nawiązania współpracy z innymi nowojorskimi artystami modernistycznymi, a zwłaszcza z Williamem Glackensem. Przez Glackensa Lawson został wprowadzony do grona Roberta Henriego, które skupiało nowoczesnych malarzy z Nowego Jorku.

Kiedy niektóre prace Lawsona zostały odrzucone przez National Academy of Design w 1905 roku, on oraz inni artyści postanowili zorganizować własną wystawę zatytułowaną „The Eight” (Ośmiu) w 1908 roku. W gronie tym znalazło się również wielu innych uznawanych twórców tamtych czasów. Działalność grupy miała istotny wpływ na kształtowanie amerykańskiego modernizmu oraz promocję nowych stylów malarskich.

Późniejsze lata życia i spuścizna

Ernest Lawson był aktywny zawodowo przez całe swoje życie; wykładał zarówno w Kansas City Art Institute jak i Broadmoor Art Academy w Colorado Springs. Z biegiem lat jednak zdrowie artysty zaczęło słabnąć; zmagał się z artretyzmem co ograniczało jego działalność artystyczną. W 1936 roku postanowił przenieść się do Coral Gables na Florydzie w poszukiwaniu cieplejszego klimatu.

Niestety, 18 grudnia 1939 roku tragicznie zmarł; jego ciało znaleziono na plaży w Miami Beach. Pomimo zakończenia życia w tak smutny sposób, spuścizna Lawsona jest nadal obecna w świecie sztuki. Jego dzieła są prezentowane w licznych muzeach oraz galeriach sztuki, a także są przedmiotem badań akademickich dotyczących amerykańskiego modernizmu.

Zakończenie

Ernest Lawson pozostaje jedną z kluczowych postaci amerykańskiego malarstwa przełomu XIX i XX wieku. Jego unikalne podejście do pejzażu miejskiego oraz umiejętność uchwycenia ducha epoki sprawiły, że jego twórczość jest nadal ceniona i badana przez krytyków sztuki oraz historyków. Dzięki swoim osiągnięciom oraz akty

Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).